Bonjour à tous,
Op 13 februari ’09 zijn wij de trotse nieuwe eigenaren geworden van Sur Yonne. Vol goede moed zijn wij vertrokken uit een koud en nat Nederland met onze auto en aanhanger afgeladen met spullen. Poes van 16 jaar is in een mandje gestopt en meegereisd. Ze heeft zich voorbeeldig gedragen en doet nu, 2 maanden later, haar eerste voorzichtige stappen naar buiten.
Na 4 dagen van overdragen vertrekken John en Ginie, de oude eigenaren, naar Nederland en zijn wij voor het eerst echt samen op ons prachtige nieuwe Franse domein. We genieten van de oude Franse gebouwen en de schitterende hoeveelheid grond die erbij hoort. We gaan eerst aan de slag met ons woonhuis. Het wordt binnen geverfd waarna de meubels komen.
Daarna richten we ons op de rest van ons domein. Tja, en waar moet je dan gaan beginnen. Sur Yonne is prachtig maar we zien veel dingen die we aan onze stijl willen aanpassen. Nu zijn Rome en Aken ook niet op 1 dag gebouwd dus dat wordt keuzes maken. Het restaurant en de professionele keuken worden aangepakt, schoongemaakt en ingericht met onze eigen spullen. We brengen wat meer kleur in het geheel en kijken of het lukt om het restaurant een Bourgondische stijl te geven. Wij zijn niet ontevreden met het resultaat. Het geheel heeft eigenlijk een verfje nodig maar dat schuiven we op naar komende winter.
Begin maart gebeurt er een wonder. Het wordt lente en hoe. De vogels fluiten er lustig op los, de bomen komen in knop en barsten open en de eekhoorns rennen rond over ons terrein. De schapen met hun lammetjes staan op het weiland pas naast ons huis. Wat een luxe, wat een pracht, wat verschrikkelijk genieten.
We laten binnen de boel de boel en verleggen onze activiteiten naar buiten. We maken een start met het bouwen van de jeu de boulesbaan. De groentetuin wordt aangepakt. Ik, Annemieke, ga aan de slag met het kweken van tomaten, sla, courgettes en wat kruiden. Peter gaat in de aanval met de bramen waarvan wij er heel veel hebben op ons terrein. Wat knapt alles op en wat een prachtige stroompjes ontdekken we. De bomen komen beter tot hun recht en ach……….het is te mooi om goed te kunnen beschrijven met woorden. Dit moet echt met eigen ogen gezien worden.
Eind maart komen vrienden en familie langs om te klussen. En geklust wordt er. De pizzaoven wordt neergezet, het houten hekwerk om het terras en bij de voordeur wordt vervangen door een stalen hek zoals we dat op oude foto’s van ons huis hebben gezien. De bramen worden verder aangepakt en er wordt een start gemaakt met het verven van de buitenboel. De bibliotheekboeken worden volledig geschoond en opnieuw in kasten geplaatst. Er wordt heel wat schoonmaakwerk verricht en Peter en ik proberen onze kookkunsten uit. Onze Bourgondische kookstijl valt in goede aarde alleen de citroentaart was wel heel erg zuur.
Wat een liefde en enthousiasme brengt iedereen op. We zijn diep geroerd. Als al die lieve trouwe vrienden en familieleden wegrijden lopen de tranen over onze, niet meer zo bolle, wangen.
Lang wordt er niet getreurd want we krijgen volop afleiding. We zijn op 4 april open gegaan, de eerste boekingen zijn eind april. Zondagavond komt er een busje ons pad oprijden. Een Belgisch echtpaar wil weten of we plaats hebben op onze camping. Ehhhhh natuurlijk, van harte welkom zelfs! Ze vertellen dat ze afgekomen zijn op onze map met wandelingen die wij in de Bibliotheek hebben liggen. We geven de map direct mee en zij installeren zich op het kampeerterrein.
’s Avonds drinken we gezellig wijn voor de open haard en wisselen we verhalen uit aan elkaar.
Woensdag: het Belgische echtpaar vraagt of ze kunnen eten in het restaurant. Natuurlijk kan dat. Wat zenuwachtig bereiden we een Bourgondisch driegangen menu voor. Hoelang moet je wachten met de eerste gang, wanneer breng je de tweede etc. Het gaat perfect, het eten smaakt heerlijk, aldus het echtpaar en we laten geen borden vallen.
Hier doen we het voor! Gasten verwennen en zorgen dat zij het naar hun zin hebben op Sur Yonne bij ons.
Wij wensen jullie een geweldige zomer toe, geniet ervan en…………..hopelijk tot ziens op Sur Yonne!
À bientot, Peter en Annemieke
